5e Piet Liefting Kaderweekend groot succes

Vijf jaar geleden was het alweer dat Castricummer Piet Liefting aan de gevolgen van kanker overleed. Slechts enkele maanden eerder was Piet van zijn ziektebeeld op de hoogte gebracht. Dat viel hem en zijn familie uiteraard zwaar, haast ondragelijk zwaar. Maar hij sloeg zich er voortreffelijk doorheen, bleef biljarten, bleef actief en kreeg gelukkig nog de tijd om enkele van zijn dierbare toernooien mee te maken. In januari 2007 was dat het Kitseroo-van den Braak Kadertoernooi, waar Piet een “tandem” vormde met Haarlemmer Martien de Gier. Dit om hem niet te zwaar te belasten, daar vooral vermoeidheid hem toen parten begon te spelen. Kort daarop kreeg hij de verrassing van zijn leven, maar nu een erg positieve. Enkele enthousiaste vrienden van Piet (teamgenoten, oud-leerlingen enz.) zetten spontaan een toernooi op ter ere van Piet en als dank voor zijn nooit aflatende intentie om anderen op biljartgebied beter te maken. Dat eerste toernooi werd een even onvergetelijk als emotioneel evenement. Piet speelde mee en genoot van iedere minuut. Mooiste moment was meteen na afloop van de prijsuitreiking toen werkelijk iedereen – spelers, arbiters,schrijvers en publiek- hem nog eens in de armen sloten. Dat zijn langjarige vriend en teamgenoot Cock van Hooff dat eerste toernooi won, was mooi meegenomen. Korte tijd later was Piet’s grootste gevecht ooit voorbij. De biljartgemeenschap nam in grote getale afscheid van hem. Echter, het toernooi te zijner ere werd voortgezet ter nagedachtenis van. Organisator van het eerste uur Jaap Ripke zag kans om samen met de vereniging OBIS/Heemskerk, een stevig aantal arbiters, sponsors en wedstrijdleider John Tiecken het toernooi een vaste plek op de wedstrijdkalender te geven.
Op 15,16 en 17 april jl. stond het 1e lustrum op de rol. In de geest van Piet-ik-kan-er-wel duizend-Liefting trokken 18 geïnviteerden de keu uit het foedraal om eens een lekker toernooi neer te zetten. En dat lukte alweer: volop op de aanval en zonder ook maar één keer aan verdedigen te denken zette de een na de ander prachtige partijen neer. Vooraf was André Peereboom natuurlijk getipt als grote favoriet. Maar wat te denken van Marcel van Dijk (Wormerveer), Ronald Filippo Lisse) en Cock van Hooff in zijn poule? Echt niet de minsten en allemaal in staat tot een stunt. In de andere twee poules van zes vielen vooral Remco Kroder (Haarlem) en Ed van der Steen (Hoorn) op. Kroder zag kans Ben Duivenvoorde (Voorhout) achter zich te houden op 1,3% gemaakte caramboles. Duivenvoorde realiseerde wel het hoogste moyenne hier met 19,27 (serie 96 – 38/2). In de poule van van der Steen was het nog spannender. Pas in ronde 3 rukte hij op naar de leiding, zij het gedeeld met Martin Gravemaker (Ymuiden) en Jaap Ripke (Heemskerk). Dat die Ripke nog de tijd vindt mee te spelen, is al een wonder. Hij speelde nog sterk ook met 11,75 gemiddeld. Was niet genoeg voor de finaleronde overigens: Martin Gravemaker greep hier net mis, ook op een paar procent gemaakte caramboles. Martin deed dat niet alleen. Het begrip “tandem” zoals bovenin omschreven, paste hij dit toernooi toe samen met Haarlemmer Kees Visser. Zeventiger Visser speelde op de zaterdag drie goede partijen wat leidde tot een gezamenlijk moyenne van 10,70! Maar goed: van der Steen dus door naar de finalepoule met daarin Kroder en? Eentje moest zich nog plaatsen uit de 57/2-groep en dat was –zoals verwacht- Peereboom. Maar niet zonder slag of stoot. Van Hooff maakte het André niet makkelijk, Filippo won van hem, maar Vincent Veldt, Marcel van Dijk en debutant 57/2 Martien de Gier konden de Zaandammer niet stoppen. Veldt en de Gier verrasten vriend en vijand wel met prima moyennes en voor Veldt twee toppartijen tot slot. De Gier eindigde op 15,81 algemeen (serie 82). Veldt liefst met 24,39!! In de poule een tweede plek achter Peereboom met 20,59 (serie 96); in de finaleronde om de plaatsen 4,5 en 6 raasde Veldt in 5 en 4 beurten over Gravemaker en Duivenvoorde heen. Het talent uit Castricum zette zich daarmee stevig op de 57/2-kaart met dus liefst 24,39 gemiddeld, hoogste serie 135!! En dat deed Vince niet alleen met zomaar veel caramboles maken. Opbouw, lijnspel en bij vlagen een werkelijk sublieme techniek toonden aan dat er van hem nog veel verwacht mag worden.
Finalepoule met Peereboom, Kroder en van der Steen werd helaas een beetje een formaliteit. Heel even stribbelde Kroder tegen, maar een serie van 116 brak zijn verzet.

Ook van der Steen probeerde het wel, maar kon tegen Peereboom geen vuist maken. In resp. 8 en 5 beurten tikte Peereboom zijn totaal van 460 te maken caramboles in de finalepoule bij elkaar: meer dan verdiend winnaar/niets op af te dingen!
Een werkelijk schitterende prijsuitreiking volgde. Verrassingen waren er voor alle spelers, maar zeker voor de Lieftingbroers Arie en Kees. Op de foto met Piet’s schitterende portret in glas en lood (zelden zoiets moois en unieks gezien), een prachtig speldje met de initialen PL, een keutje en drie balletjes (prachtig verzorgd door Ed van der Steen/De Vries Juweliers Hoorn en opgespeld door Ed’s zeer charmante echtgenote), bloemen, wijn, zalm, rollade en wat dies meer zij. Jaap Ripke had werkelijk voor iedereen gezorgd. Ook de arbiters/schrijvers, het barpersoneel en OBIS werden niet vergeten. Maar –en dat is gek want het gebeurt vaker- Jaap zelf bijna wel! Na vijf jaar organisatie stopt de kleine, grote man ermee en draagt hij het stokje over aan de club OBIS. Bijna zou hij “vergeten”zijn, maar niet in het boek van Martien de Gier. Namens spelers en winnaar André Peereboom bedankte hij uiteraard iedereen, maar Jaap Ripke in het bijzonder. Voor zijn vrouw en Jaap zelf overhandigde de Gier een envelop. De inhoud stond garant voor een leuk diner voor twee, toch wel het minste wat je als (meervoudig) deelnemer(s) voor zo’n organisator kunt doen. Het bleef nog even onrustig in Heemskerk. Uiterst moe maar tevreden dronk men nog eventjes een borreltje op de biljartnalatenschap van Piet Liefting en de gezondheid van alle aanwezigen, in het bijzonder Arie en Kees en Arie’s echtgenote die momenteel kampt met een zeer hinderlijke infectie, in het ziekenhuis verblijft en voor het eerst in alle jaren helaas niet aanwezig kon zijn. Op naar volgend jaar? Iedere betrokkene hoopt dat OBIS de handschoen oppakt. De Gier zegde zijn medewerking toe en hij niet alleen. En daarmee lijkt de toekomst van het Piet Liefting Kadertoernooi gegarandeerd.


Overige nieuwsberichten